Instytucja separacji została uregulowana w art. 611 – 616 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jest podobna do rozwodu, ale nie pociąga za sobą niektórych skutków z nim związanych. Osoba, która jest w separacji nie ma możliwości zawarcia ponownie związku małżeńskiego. O separacji decydują jednak bardzo podobne przesłanki, jak przy rozwodzie. Do orzeczenia separacji potrzebne jest nastąpienie między stronami całkowitego rozkładu pożycia. Podobnie jak przy rozwodzie, zasadniczo nie są ważne powody takiego stanu. Co więcej w odróżnieniu od rozwodu przy separacji nie jest konieczne, żeby rozpad rodziny był utrwalony. Ważne jest jednak to, że rozkład pożycia nie musi być, tak jak przy rozwodzie trwały. Można zatem uznać, że otrzymanie orzeczenia separacji jest prostsze od uzyskania rozwodu.

Wymagany jest zgodny wniosek stron postępowania

Separacja może być orzeczona na zgodny wniosek stron lub na żądanie jednego z małżonków. Zgodnie z art. 567 z indeksem 1 kodeksu postępowania cywilnego: ,, W sprawach  o separację na zgodny wniosek małżonków, a także w sprawach   o zniesienie  separacji  właściwe  rzeczowo  są  sądy  okręgowe. W sprawach tych miejscowo właściwym jest sąd, w którego okręgu małżonkowie mają  wspólne  zamieszkanie,  a w braku   takiej   podstawy – sąd  miejsca  ich wspólnego pobytu. Jeżeli małżonkowie nie mają wspólnego miejsca zamieszkania ani pobytu, wniosek należy zgłosić w sądzie właściwym dla jednego z małżonków, zgodnie z art. 508.” Charakterystyczne dla postępowania o separację na zgodny wniosek jest to, że jeżeli któryś z małżonków zmieni zdanie w sprawie separacji, to takie postępowanie nie jest kontynuowane. Nie zmienia się również w postępowanie o separację ,,sporną”, ani o rozwód. Postępowanie o separację na zgodny wniosek zostaje wtedy umorzone bez zgody drugiego małżonka. Wynika to z art. 567 z indeksem 2 § 1 kodeksu postępowania cywilnego: ,, W sprawie  o separację na zgodny wniosek małżonków oraz w sprawie o zniesienie separacji w razie cofnięcia wniosku albo wyrażenia w inny sposób  braku  zgody  na  orzeczenie  separacji  lub  na  zniesienie  separacji  przez któregokolwiek z małżonków postępowanie umarza się. Przepisu art. 512 § 1 nie stosuje się.” Trzeba pamiętać o tym, że zgoda na separację powinna być wyrażona wyraźnie. Małżonkowie mają prawo do złożenia w tym celu wspólnego wniosku albo drugie z małżonków może wyrazić zgodę w odpowiedzi na wniosek. Jest to możliwe również na rozprawie.

Kiedy może zostać orzeczona separacja?

Separacja na zgodny wniosek może zostać orzeczona tylko wtedy, gdy małżonkowie nie posiadają wspólnych małoletnich dzieci. Małoletniość dzieci w momencie złożenia wniosku o separację nie ma znaczenia. Ważne jest, aby dzieci ukończyły 18 lat w chwili zamknięcia rozprawy o separację. Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny występujący w momencie zamknięcia rozprawy. Zgodnie z art. 61 z indeksem 1 § 3 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: ,,Jeżeli małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci, sąd może orzec

separację na podstawie zgodnego żądania małżonków.” Mimo braku zgody drugiego małżonka, jak również w sytuacji, gdy wyłączna wina za rozkład pożycia znajduje się po stronie małżonka, który żąda separacji, sąd i tak ma prawo ją orzec. Gdy nie ma zgody na orzeczenie separacji małżonek, który się na nią nie zgadza, może bronić się przez dowodzenie, że nie wystąpił zupełny rozkład pożycia. Osoba taka musi skorzystać z usług profesjonalnego detektywa, który pomoże w zgromadzeniu dowodów wskazujących na to, że małżeństwo jest zgodne, że tak również postrzegają je osoby trzecie.

Ile kosztuje złożenie pozwu o separację?

Zgodnie z art. 26 pkt 2 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych: ,,Opłatę stałą w kwocie 600 złotych pobiera się od pozwu o separację.” Taka sama opłata jest w przypadku rozwodu. Pozew musi być złożony przez jednego z małżonków. Nawet wtedy, gdy drugi z nich nie zgadza się na separację. Zgodnie z art. 37 pkt 3 i 4 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych: ,,Opłatę stałą w kwocie 100 złotych pobiera się od wniosku o: separację na zgodne żądanie małżonków, zniesienie separacji.” Ważne jest to, że zależnie od stanowisk stron oraz wyników postępowania dowodowego w sprawie o rozwód może zostać orzeczona separacja lub odwrotnie.

Kiedy nie może zostać orzeczona separacja?

W odniesieniu do separacji występują tylko dwie negatywne przesłanki jej orzeczenia, porównując z rozwodem. Orzeczenie separacji jest niedopuszczalne, jeżeli miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków lub byłoby niezgodne z zasadami współżycia społecznego.

Jakie inne rozwiązania można zastosować zamiast rozwodu?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *